يا علــی ذاتت ثبوت قل هو الله احد       نام تو نقش نگين امـــــر الله الصمد
لم یلد از مادر گيتی و لم يولد چو تو      لم يکن بعد النبی مثلت له کفواً احد

بسم الله الرحمن الرحیم

قال السیّد أحمد الصفائی الخوانساری فی کتابه کشف الأستار (ج1، صص405-422): کتاب أسماء امیرالمومنین من القرآن: للحسین بن القاسم بن محمّد بن أیوب بن شمّون أبی­عبدالله الکاتب، قال النجاشي: و کان أبوه القاسم من جملة أصحابنا، له کتاب أسماء أمیرالمؤمنین علیه السلام من القرآن، أخبرنا أحمد بن عبدالواحد قال: حدّثنا أبوطالب الأنباري عنه بکتبه[1] و قال ابن الغضائري کما في الخلاصة: ضعّفوه و هو عندي ثقة و لکن بحث فیمن یروي عنه، قال: و کان أبوه القاسم من وجوه الشیعة و لکن لم یرو شیئاً [2].

توصيف بهار و مدح امير المؤمنين حيدر (ع)

(هاتف اصفهاني)

به نقل از: سایت http://www.kkhec.ac.ir/

نسيم صبح عنبر بيز شد بر توده ي غبرا/// زمين سبز نسرين خيز شد چون گنبد خضرا

ز فيض ابر آزاري زمين مرده شد زنده ///  ز لطف باد نوروزي جهان پير شد برنا

صبا پر کرد در گلزار دامان از گل سوري/// هوا آکنده در جيب و گريبان عنبر سارا

عبير آميخت از گيسوي مشکين سنبل پرچين /// گلاب افشاند بر چشم خمارين نرگس شهلا

چنار افراخت قد بندگي صبح و کف طاعت /// گشود از بهر حاجت پيش دادار جهان آرا

پس آنگه در جوانان گلستان کرد نظاره /// نهان از نارون پرسيد کي پير چمن پيرا

چرا گل چاک زد پيراهن ناموس و با بلبل /// ميان انجمن دمساز شد با ساغر و مينا

نبيني سرو پا بر جي را کآزاد خوانندش ///  که با اطفال مي رقصد ميان باغ بر يک پا

پريشان گيسوي شمشاد و افشان طره ي سنبل /// نه از نامحرمان شرم و نه از بيگانگان پروا

به پاسخ نارون گفتش کز اطفال چمن بگذر /// که امروز امهات از شوق در رقصند با آبا

هميون روز نوروز است امروز و به فيروزي /// بر اورنگ خلافت کرده شاه لا فتي مأوا

شهنشاه غضنفر فر پلنگ آويز اژدر در  // اميرالمؤمنين حيدر علي عالي اعلا

به رتبت ساقي کوثر به مردي فاتح خيبر /// به نسبت صهر پيغمبر ولي والي والا

ولي حضرت عزت، قسيم دوزخ و جنّت /// قوام مذهب و ملّت نظام الدين و الدنيا

از آنش عقل در گوهر شمارد جفت پيغمبر /// که بي چون است و بي انباز آن يکتي بي همتا

***

بسم الله الرحمن الرحیم

قال السیّد أحمد الصفائی الخوانساری فی کتابه کشف الأستار (ج1، صص369-386): كتاب أسامی أمیرالمؤمنین علیه السلام: هو للحسن بن الفقیه ذكره فی أمل الآمل نقلاً عن ابن شهر آشوب[1] و هكذا وجدته فی معالم العلماء[2]، و لم أطّلع علی أزید من ذلك، لا فی حال المؤلّف و لا فی كتابه فی الكتب المعروفة بین أرباب الفنّ.

و المراد من أسمائه صلوات الله علیه ظاهراً ما هو الأعمّ من الاسم العلََمی و الكنی و الألقاب، فینبغی فی المقام أن تزین الأوراق بذكر ما وصل إلینا من كناه و ألقابه و اسمه العلیّ، و نتبرّك بذلك و ذكر مكارم أخلاقه و محاسن خصاله، و أورد لمعاً من مناقبه الفاضلة الزاهرة، و أقتدح بزناد مآثره الثاقبة و اقتبس من قبسات أنواره اللامعة:

مآثر صافحت شهب النجوم علا /// مشیدة قد سمت قدراً علی زحل

و سنّة شرعت سبل الهدی و ندی/// أقام للطالب الجدوی علی السبل

و هذا الرواق المطنّب و الصرح الممّرد یؤسس فی ضمن أنوار، فأقول و بالله التوفیق.

نسخه خطی  شماره 2573 <برگ 1ب ـ 93ب> (معرفی شده در جلد7، ص161فهرست کتابخانه آیت الله مرعشی رحمه الله) با عنوان مجموعة الاحاديث با مولفی مجهول معرفی شده و در توضیح آن اثر که به عربی است، در فهرست مذکور آمده است : <احادیث متفرقه ایست بدون ترتیب خاص انتخاب شده از کتاب ابن ادریس و کتاب امالی شیخ صدوق و ...>.

اوله: قال محمد بن ادریس رحمه الله  إنی لما رأيت زهد هذا العصر فی علم الشریعة ....

نگارنده سطور گوید: این اثر احادیث متفرقه نیست بلکه تقریباً همگی در فضائل امیرالمومنین علیه السلام است که در برخی فقرات از کتاب الماء المعین فی شرح الاربعین تألیف مولی محمّدمهدی بن علی اصغر قزوینی (متوفای بعد از سال 1129هـ) و کتب ذیل نقل مطلب می کند (نسخه ای از آن الماء المعین در همین کتابخانه به شماره­ 7209 موجود است)؛ لیکن عمده مباحث کتاب به نقل از المجالس یا همان الامالی شیخ صدوق (ره) است. و عناوین مجلس ـ مجلس نیز اشعار به همین مطلب دارد و در واقع به نوعی می توان گفت منتخب المجالس شیخ صدوق است.

بسم الله الرحمن الرحیم

1)  قصيدة لاميّة فی منقبة أميرالمؤمنين عليه السلام

الناظم: مجهول

أوّله:   <جدّ الفراق و ستر الهجر مسدول                   و الهجر أحرقنی و الصبر مفصول

       کيف السلو و نار الحبّ تضطرّ                      و القلب مشتعل و الدمع مسبول>.

آخره:   <و لو دعا روح کلّ الخلق أقبله                      طوعاً و کرهاً فعند الأمر مقبول>.

رک. نسخه مرعشيّه شماره­ی 7587 <برگ 101 الف ـ 101 ب>.

2)  قصيدة هائيّة فی رثاء أميرالمؤمنين عليه السلام

الناظم: الشيخ محمّد السماوی (المتوفّی سنة 1370هـ .)

أوّله:    <تذکر بالرمــــل جلاسه                    فهاج التذکر وسواسه

         و أفرد الوجه حتّی أنثنی ؟                  يعاقر من حزن کأسه>.

آخره:   <و أرکبــــــه سلساً طبعاً              و قد کنت عريق أفراسه

          فإن يکن الشعر من جوهر             فإن رثاک غــداً بأسه>.

رک. الطليعة من شعراء الشيعة (بيروت, 2001م): ج1, صص 23-24.

بسم الله الرحمن الرحیم

بخش نهایی چکامه های ادبی کهن:

§   كفاية الجنّة (في شرح القصيدة الحميريّة)

از: مصطفي بن حاج محمّد يزدي

  تحفة الشيعة.

§   كلام مؤمن (قصائدي در مدح اميرالمؤمنين 1)

از: ناشناخته

كتابخانه­ي دانشگاه پنجاب در پاكستان، ش: «pi. Vi 230 1271 (601/ ف)».

§   عطر العروس في [ما] يتهيّج به النفوس

از: محمّد بن عبدالوهّاب همداني كاظمي مشهور به ابن داوود (درگذشته سال 1305 هـ)

كتابخانه­ي شيخ علي كاشف الغطاء در نجف اشرف ـ عراق؛ كتابخانه­ي آيت­الله حكيم در نجف اشرف ـ عراق (به خطّ شارح)؛ مركز احياي ميراث اسلامي در قم، ش: «2268».

§   عطيّه­ي ربّاني و هديّه­ي سليماني

محمّدطاهر بن محمّدحسين شيرازي قمي نجفي (درگذشته سال 1098 هـ)

كتابخانه­ي آيت­الله مرعشي در قم، ش: «1450»؛ كتابخانه­ي شهيد مطهري (سپهسالار) در تهران، ش: «3/6503».

§   علي نامه

از:  شاعري متخلّص به دانشي

كتابخانه­ي تخصّصي موزه­ي مولانا در قونيه  تركيه، ش: «2562 يا 2565».

§   ذكر مكالمه­ي طرماح قاصد حضرت امير عليه السلام با معاويه (منظوم)

از: ناشناخته

كتابخانه­ي جامع گوهرشاد در مشهد، ش: «5/1508».

§   رباعيات حضرت علي بن ابي­طالب عليه السلام

منسوب به امام علي عليه السلام

كتابخانه­ي مركزي دانشگاه تهران، ش: «7/7468»؛ كتابخانه­ي ملّي فرانسه در پاريس، ش: «ذيل40».

§   رثاء حضرت علي عليه السلام

از: سيّد علي بن اسماعيل

كتابخانه­ي مدرسه­ي غرب (آخوند) در همدان، ش: «7/4692».

§   جامع الولاية (في غزوات و احوال الامام علي عليه السلام)

از: ناشناخته

كتابخانه­ي انجمن آسيايى در بنگاله ـ هند، ش: «25منظوم (323)».

§   جذبه­ي حيدري

از: عبدالعلي ‏خان احسن، بنگالى (درگذشته بعد سال 1151 هـ)

كتابخانه­ي عبدالحسين بيات (برخي به مدرسه­ي صمصاميّه­ي اراك انتقال يافته است).

§   جملة من قصائد (في مدح اميرالمؤمنين و ثامن الائمّة و الحجّة عليهما السلام)

از: محمّدقلي، طرشتى تهرانى متخلّص به سليم (درگذشته سال 1057 هـ)

كتابخانه­ي آيت‏الله فاضل خوانساري در خوانسار.

§   بحر الاسرار

از: محمّد تقي بن محمّد كاظم، طريقتي كرماني مشهور به مظفرعلي شاه (درگذشته سال 1215 هـ)

كتابخانه­ي آيت­الله مرعشي در قم، ش: «738، 2232، 2445، 6416، 3/7360، 8438، 10154»؛ كتابخانه­ي مركزي دانشگاه تهران، ش: «8837، 4/8942»؛ نسخه اي در كتابخانه­ي خصوصي شيخ علي صدر تفرشي در تهران بوده است.

§   بحر طويل در مدح امام علي عليه السلام

از: ناشناخته

كتابخانه­ي مؤسّسه­ي نسخ خطّي كيكلدزه در تفليس ـ گرجستان، ش: «7/567 .PAC».

§   بحر طويل در مدح امام علي عليه السلام

از: شاعري با تخلّص كمال

كتابخانه­ي مجلس شوراي اسلامي در تهران، ش: «3/379 مجموعه­ي طباطبايي»؛ كتابخانه­ي خانقاه نوربخش (نعمت‏اللّهي) در تهران، ش: «855».

بسم الله الرحمن الرحیم

الف) چكامه ‏هاي مختص اميرالمؤمنين علي عليه‏السلام:

§   ابياتي از امام علي عليه السلام

كتابخانه­ي آيت‏ الله مرعشي در قم، ش: «ذيل 6742».

§   ابيات للامام علي ‏بن ابي‏طالب عليه السلام

كتابخانه­ي اوقاف موصل در عراق، ش: «6/7/25».

§   ابيات شعريّة للامام علي عليه السلام

كتابخانه­ي دارالكتب القطريّة در دوحه، ش: «1669»؛ كتابخانه­ي حرم مكّي در مكّه مكرّمه، ش: «116/1310/3872 نصايح»؛ كتابخانه­ي ملك عبدالعزيز در مدينه­ي منوّره ـ عربستان سعودي.

  پهنه­ي سرخ ‏فام و خونبار تشيّع درگذر تاريخي خويش سرايندگان پاك‏باخته­‏ي ياري را در خود جاي داده كه در مدح و رثاي زندگي سراسر حزن آلود چهارده نور هميشه مظلوم تاريخ، با تقديم قصائد و ابياتي ميزان عشق، ارادت و معرفت خويش را نسبت به اين خاندان كرامت، به تصوير كشيده‏اند كه چه بسا بيتى از آن‏ها بيت‏الغزل و شاه‏بيت تحوّلى عميق در نهاد دل باخته­اي شده يا جاني تازه در كالبد فسرده‏اي، دميده، كه نمونه‏هاي فراوان و متنوّعي از آن­ها را مي­توان در گستره­ي تاريخ تشيّع، به نمايش گذاشت.

بسم الله الرحمن الرحيم

<نسخه­ی خطی کتابخانه آیت الله العظی مرعشي نجفی ره شماره­ی 10799 برگ 353 الف>

1. أبوبکر عبدالله بن عثمان
2. عمر بن الخطّاب
3. عثمان بن عفّان
4. طلحة بن عبيدالله
5. الزبير بن العوام
6. عبدالرحمن بن عوف
7. سعيد بن مالک
8. العبّاس بن عبدالمطلّب
9. الحسن بن علی بن أبی­طالب علیه السلام
10.  الحسين بن علی بن أبی­طالب  علیه السلام

و قد صنّف القاضی أبوالقسم علیّ بن المحسن بن علی التنوخی و هو من أعيان رجالهم، کتاباً سمّاه ذکر الروايات عن النبی صلّی الله عليه و آله و سلّم، أنّه قال لعلیّ عليه السلام: <أنت منّی بمنزلة هرون من موسی إلا أنه لا نبیّ بعدی> و روی التنوخی حديث النبیّ صلّی الله عليه و آله و سلّم لعلّی عليه السلام "أنت منّی بمنزلة هرون من موسی ..." عن عمر بن الخطّاب و سعد بن أبی­وقّاص و عبدالله بن مسعود و عبدالله بن عبّاس و جابر بن عبدالله الأنصاری و أبی­هريرة و أبی­سعيد الخدری و جابر سمرة و

Powered By
  BLOGFA.COM